|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΛΟΧΟΝ
(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)
του Κάλβου Α.
Ασ μη βρέξη ποτέ
το σύννεφον, και ο άνεμος
σκληρός ας μη σκορπίση
το χώμα το μακάριον
'που σας σκεπάζει.
Ας το δροσίση πάντοτε
με τ' αργυρά της δάκρυα
η ροδόπεπλος κόρη
και αυτού ας ξεφυτρώνουν
αιώνια τ' άνθη
"Ω γνήσια της Ελλάδος
΄τέκνα· ψυχαί 'που επέσατε
εις τον αγώνα ανδρείως,
τάγμα εκλεκτών Ηρώων,
καύχημα νέον.
Σας άρπαξεν η τύχη
την νικητήριον δάφνην,
και από μυρτιάν σας έπλεξε
και πένθιμον κυπάρισσον
στέφανον άλλον.
Αλλ' αν τις απεθάνη
δια την πατρίδα, η μύρτος
είναι φύλλον ατίμητον,
και καλά τα κλαδιά
της κυπαρίσσου.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
[1792-1867]
Ποιητής και ευρυμαθής λόγιος. Καταγόταν από τη Ζάκυνθο και έζησε στην Ιταλία, Γαλλία και Λονδίνο όπου και πέθανε. Σε ηλικία 13 χρονών οι γονείς του χώρισαν. Η μητέρα του ξαναπαντρέυτηκε και ο πατέρας τους πήρε τον ίδιο και τον αδελφό του και εγκαταστάθηκε κοντά σε συγγενείς στου στο Λιβόρνο.
Ο Ανδρέας Κάλβος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Φλωρεντία, όπου γνώρισε τον Ούγο Φώσκολο. Ο Φώσκολο βοήθησε πολύ τον Κάλβο, δίνοντας του στέγη και τροφή. Και αργότερα όταν ο ποιητής πήγε στο Λονδίνο πάλι από τον Φώσκολο θα φιλoξενηθεί. Εκεί στο Λονδίνο θα αρχίσει να παραδίδει μαθήματα ελληνικής και ιταλικής γλώσσας και να συγγράφει. Την περίοδο αυτή έγραψε στην ιταλική γλώσσα δύο τραγωδίες εμπνευσμένες από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους, τις "Δαναίδες" και τον "Θηραμένη". Οι τραγωδίες αυτές δημοσιεύθηκαν αλλά τα αντίτυπα τους με την πάροδο του χρόνου εξαφανίσθηκαν. Ώσπου ο καθηγητής Λάζαρος Βελέλης, ανακάλυψε ένα αντίτυπο των "Δαναίδων".
Στο Λονδίνο ο Ανδρέας Κάλβος παντρεύτηκε. Η αγγλίδα γυναίκα του όμως πέθανε σύντομα το 1821.
Όταν ξέσπασε η Εθνική Επανάσταση του '21, ο ποιητής πήγε αμέσως στο Ναύπλιο για να υπηρετήσει τον αγώνα. Τελικά δεν πολέμησε αλλά βοήθησε το Έθνος με τα ποιήματα του. Έγραψε πατριωτικές ωδές (δημοσιεύτηκαν το 1824 η πρώτη συλλογή και το 1826 η δεύτερη που ήταν αφιερωμένη στον στρατηγό Λαφαγιέτ), διακρινόμενες για τη λυρική ορμή και την ιδιότυπη στιχουργική και γλώσσα.
Το 1827 πήγε στην Κέρκυρα, όπου απέτυχε αρχικά να διορισθεί εις την Ιόνιον Ακαδημία και αποφάσισε να ασκήσει το επάγγελμα του οικοδασκάλου. Αργότερα ίδρυσε ιδιωτικό σχολείο. Όταν ο Γκίλφορντ ("άρχοντας της Ιονίου Ακαδημίας") πέθανε και ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Α. Μουστοξύδης, ο Ανδρέας Κάλβος ανέλαβε να διδάσκει φιλοσοφία στην Ακαδημία. Αργότερα παραιτήθηκε και κράτησε τη θέση του συντάκτη στην "Επίσημη Εφημερίδα". Είχε εγκαταλήψει την ποίηση, όταν άρχισε να συγγράφει πάλι και να μεταφράζει, ξενόγλωσσες πραγματείες.
Αναχώρησε πάλι για το Λονδίνο και ξαναπαντρεύτηκε. Μετά τον θάνατο της δεύτερης συζύγου του, πέθανε κι εκείνος, το 1867.