ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πατρίδα μας γλυκειά κι' ευλογημένη

Απ' τους πιο ωραίους θεούς, τη λευτεριά σου

Με το αίμα των παιδιών σου ζυμωμένη

Επιβουλεύτη ο εχθρός. Το ανέβασμα σου

Προς την κορφή της ποθητής Ειρήνης

Ήρθε με το στρατό του να εμποδίση,

Διαλαλώντας πως λεύτερη να μείνης

Δε το μπορείς ... Τι έτσι προστάζει η Φύση :

"Οι μικροί στους τρανούς να γονατίζουν ! : "

Κ' είπες: "Μικρή κι' αν είμαι, η δύναμη μου

Απέραντη είναι, γιατί με στηρίζουν

Οι θεϊκοί Έλληνες μου , οι πρόμαχοι μου ".

Κι' ώρμησαν στη φωνή σου τα παιδιά σου.

Και στους βράχους της Πίνδου με το ατσάλι

Εχάραξαν,  Ελλάδα το όνομα σου

Για την αιωνιότητα και πάλι.