|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
ΘΟΥΡΙΟΣ
(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)
του Ρήγα Φεραίου - Βελεστινλή.
Ως πότε παληκάρια να ζούμεν στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχες στα βουνά ;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
Να φεύγωμ' απ' τον Κόσμον, για την πικρή σκλαβιά,
να χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς ;
Καλλιό 'ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή !...
"Ω Βασιλεύ του Κόσμου, ορκίζομαι σε Σέ,
στην γνώμην των Τυράννων να μην έλθω ποτέ !
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ
εις τα ταξιματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανήσω, θε να ' ναι σταθερός.
Πιστός εις την Πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να ' μαι υπό τον στρατηγόν.
Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο Ουρανός
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός !"
