Η ΚΑΛΗ ΠΡΑΞΗ

Στρατιώτη, πέσε νικητής, σαν ήρωας δοξασμένος

ζεις και πατείς το θάνατο κι' ας είσαι πεθαμένος

κι' όσο η πατρίδα σου θα ζεί θάχεις και σύ ζωή.

Παιδί του κάμπου, πάντα εσύ τη νέα σπορά θα σπείρεις

κι' όταν μια μέρα στο στερνό κλινάρι πας να γείρεις

θ' ακούς τα στάχυα να θροούν στου ανέμου την πνοή.

Νάφτη, που φέβγεις μακρινό ζητόντας ακρογιάλι,

τι κι' αν σε αρπάζει τρικυμιά στην άπιστην αγκάλη ;

θάναι, καράβι της ψυχής, ο κάτασπρος αφρός.

Τραγουδιστή, τους πόθους σου ψάλλε κι ας μην τους φτάσεις

κι' όταν το δρόμο της ζωής αγνώριστος περάσεις

θάναι για σε μνημόσυνο του τραγουδιού ο ρυθμός ...