|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
του Αθανά Γ.
Πρώτος και κορφινός εσύ έχεις μείνει
κείθε απ' τη στοιχιωμένη ποταμιά.
Μα ουδέ του τάφου βρίσκεις γαλήνη
στου Σαγγαρίου την άξενη ερημιά!
Σηκώσου από τα χώματα ένα βράδυ
σε προσκλητήριο κράξε τους νεκρούς
κι οδήγα το μακάβριο τους κοπάδι
στων πατρικών μνημάτων τους σταυρούς.
Μη σας πλανούν, γενναίε συνταγματάρχη
τα οράματα της ύστατης πνοής.
Τίποτα στην Ασία πια δεν υπάρχει
να το φρουρήτε κι απ' τον τάφο εσείς.
- Οι τάφοι μας βαθύτεροι έχουν γίνει
κι' από μια νίκη κι από μιά φυγή
Κάποιος σπόρος βαθειά θ' απομείνει
κάτι θ' ανθίσει απ' τη φτωχή τους γη...
Μα κι' αν δεν είναι η δάφνη, που θα στέψει
εκδικητών εγγόνων κεφαλές,
ας είν' η εληά, που αιώνια πιά θα θρέψει
του Αιγαίου αδερφωμένες τις φυλές!